25 ธันวาคม พ.ศ. 2544

ใจไม่สงบ ไม่มีความสุข

 เวลาความวุ่นวายจากหน้าที่การงานเกิดขึ้นในใจ ต้องพิจารณาถึงความตายของเราให้มาก จะได้ปล่อยวางได้ เพราะที่โลกวุ่นวายกันอยู่ตอนนี้ เพราะไม่ค่อยนึกถึงความตายเท่าไร เมื่อไม่นึกถึงความตาย ก็เลยกอบโกยกัน อยากได้นั่นได้นี่ ไม่รู้จบ แล้วก็ทำให่ลืมไปว่า พอตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้ เอาไปได้แต่บุญกับบาปอย่างเดียว

พอนึกถึงความตายว่าเป็นของไม่แน่นอนในชีวิต วึ่งเป็นหนึ่งใน 4 สิ่งที่บัณฑิต มหาปราชญ์ในโลกนี้รู้ได้ยาก ซึ่งได้แก่ ความเจ็บไข้ได้ป่วย เวลาที่จะตาย สถานที่ตาย และอาการที่ตายว่าเป็นอย่างไร  ใจก็สงบลงได้มาก นึกอย่างเดียวว่า ใครจะคิดอย่างไรก็ตาม ใครจะกอบโกย ริษยาอาฆาตอย่างไรก็ตาม เดี๋ยวก็ต้องตายกันหมด ไม่มีใครไม่ตายเลย เราตั้งใจเอาบุญติดตัวเราไปให้มากๆ ดีกว่า อย่าไปเสียเวลาวุ่นวายใจอยู่เลย

พอพิจารณาถึงความตาย ใจก็สงบลงมาก เพราะปล่อยวางได้เยอะ ในที่สุดใจก็สงบ ความสุขก็เกิด หลวงปู่ หลวงตาจึงสอนเราว่า เช้าขึ้นมาให้พิจารณาถึงความตาย เราจะได้ไม่ประมาทในชีวิต รีบเร่งทำความดี เอาบุญบารมีติดตัวไป

25 ธันวาคม 2544
ชีวิตที่มีคุณค่า

 

 ปล. หน้าอื่นไม่ต้องคลิกไปดูครับ กำลังทยอยทำ Link เพิ่มครับ

“ทุกสิ่งเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไปเป็นธรรมดา”